AARON VAN ERP (1978)
Aaron van Erp is in enkele jaren een internationale kunstenaar geworden. Op de kunstacademie vond Aaron al zijn stijl die zich in de loop van de tijd meer en meer ontvouwt.
Als we Aaron van Erp plaatsen in het licht van de kunstgeschiedenis komen kunstenaars naar voren als Goya, Velasquez, Caravaggio, Vincent van Gogh, Soutine en Francis Bacon. Het beeld dat Aaron van Erp schetst is een wereld waarin van alles mis is. Een geëngageerde schilder die niet belerend is maar de kijker zelf conclusies laat trekken.
Bovendien wordt zijn werk gedragen door dubbele bodems die vooral worden opgeroepen door zijn veelal afleidende humoristische, cynische titels. De ontwikkeling van zijn werk verloopt van een compactheid van de figuren, die ietwat stijf en onhandig aandoen, naar een ijlere manier van weergeven die de indruk verwekken alsof de schilder niet meer ‘doorschildert’, de mens wordt een schim, een doorzichtige figuur alsof het kwaad van de wereld overal, bijna ongrijpbaar, overal aanwezig is. De beschouwer moet wel tegen een stootje kunnen. Bedenk dat alles slechts verf is en dat de werkelijkheid vele malen erger is.
Aaron van Erp kan schilderen in toverachtige kleuren tot diep donkere nachtkleuren waarin slechts lichtvlekken van figuren en gebeurtenissen opdoemen.
Within a few years Aaron van Erp has become an international artist. Already at Art School Aaron found his style, which has unfolded itself more and more. If we place Aaron van Erp in the light of art history we arrive at artists like Goya, Velasquez, Caravaggio, van Gogh, Soutine and Francis Bacon. The picture Aaron van Erp paints is a world where many things are wrong. A committed painter who does not moralise but allows the viewer to draw his own conclusions. Apart from that, his work is characterised by hidden meanings which are mostly evoked by his often misleading, humoristic, cynical titles. His work has evolved from a compact style with somewhat stiff and awkward looking figures to a more rarefied representation which gives the impression that the painter has ’stopped painting’ , man becomes a shadow, a transparent figure as if the evil of the world is present everywhere, almost elusive. The viewer should not be easily shocked. Do not forget that all is just paint: reality is much worse. Aaron van Erp paintings range from enchanting colours to profoundly dark night colours with looming light patches of figures and events.